Aikidostijlen, Yoseikan Aikido

De groei van de populariteit van aikido in Japan zelf en ook daarbuiten heeft zich afgespeeld na 1950. Ueshiba die toen al de zeventig was gepasseerd, heeft daarin nauwelijks een rol gespeeld. Het waren vooral zijn leerlingen zoals Koichi Tohei, Gozo Shioda, Minoru Mochizuki, Kenji Tomiki, and Kisshomaru Ueshiba die gezorgd hebben voor de verspreiding van de krijgskunst.
Deze centrale figuren zijn ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de voornaamste aikidostijlen en -organisaties zoals we die nu tegenkomen en waar bijna elke aikidoschool op terug te voeren is.

mochizuki2

mochizuki1

Minoru Mochizuki
(1907-2003; 10de dan aikido, 8ste dan judo, 4de dan karate, 8ste dan Katori Shinto Ryu en 5de dan kendo)

Mochizuke was een groot krijgskunstenaar die zich bepaald niet heeft beperkt tot het bestuderen van één discipline. In zijn Yoseikan Aiki heeft hij zijn kennis van aikijujutsu, andere jujutsuvormen, judo en kendo samengevoegd. Hij was bezig zijn eigen discipline te ontwikkelen voordat Osensei zijn kunst aikido noemde. Het is daarom de vraag of we het als een stijl binnen aikido moeten benoemen.

 

Zoals uit de danverzameling hierboven blijkt was Mochizuki een zeer breed georiënteerd krijgskunstenaar. Nadat hij als kleine jongen begonnen was met kendo en deze studie ook later weer opnam, werd judo zijn echte passie. Tegelijkertijd beoefende hij ook verschillende jujutsu-stijlen. In 1930 werd hij door judomeester Kano naar Ueshiba gestuurd om daar het Daitoryu aiki jujutsu te leren.
Mochizuki was de eerste Japanner die aikido onderwees in het Westen (Frankrijk, 1951). Onder de noemer ‘aikido-jujutsu’ onderwees hij er een groep Franse judoka.
Voor een interview zie: http://www.aikidojournal.com/article.php?articleID=206


Yoseikan aikido

Aan het einde van de jaren 40 van de vorige eeuw voegde Mochizuki technieken van Gyokushin Ryu jujutsu, judo, karate en Katori Shinto Ryu kobudo toe aan het toenmalige aiki jujutsu van Ueshiba en noemde het geheel ‘Budo Yoseikan’. Het deel van de school dat het meest toegespitst is op aiki, heet ‘Yoseikan aikijujutsu’ (soms wordt er ook gesproken van ‘Yosekan aikido’).
Yoseikan Aïkido is gebaseerd op het uitrekken en verdraaiien van de gewrichten, op worpen, klemmen en verwurgingen. Deze technieken worden ondersteund door circulaire verplaatsingen waarmee de partner op harmonieuze wijze uit evenwicht wordt gebracht. Op deze wijze kunnen gevaarlijke technieken op een vloeiende, soepele en beheerste geoefend worden.
In het Yoseikan Aïki benadrukt men de samenwerking tussen de partners. De nadruk ligt op het ontwikkelen van creativiteit en van het nemen van initiatief.

 

Wim Heijnen, februari 2006